Op elke ethische regel is een uitzondering te verzinnen,
maar  waar uitzondering regel is geworden, komen menselijke 
normen en waarden terecht in de chaostheorie.
[1]



Suïcidegedachten - Een schokkende mededeling!

De schrik slaat om je hart. Ineens zegt iemand in je naaste omgeving, dat hij dood wil, of erger, hij heeft al een poging ondernomen.  De naaste omgeving krijgt dan vaak een ongelooflijke shockervaring en staat vaak machteloos en hulpeloos ten opzichte van zo'n persoon.  Meestal weet men niet hoe men moet reageren, of men bagatelliseert het maar, onder de noemer: 'wie het zegt, doet het niet!'  Dit is echter (vaak) een zeer ernstige misvatting!!

Mensen (dus ook kinderen) gebruiken deze woorden namelijk niet zomaar. Het is een teken, dat er iets goed mis zit.  Meestal krijg je echter al diverse signalen van tevoren. Signalen zoals, somberheid, onzekerheid, angstig, onrustig en/of verward gedrag, gedeprimeerdheid, ernstige emotionele afgeslotenheid, etc. 

Een zelfmoordpoging, wordt gedaan door mensen, die, in onze optiek, depressief - randpsychotisch zijn, of zich in een dergelijke fase bevinden.
'Maar waarom dan er uit stappen?', zult u zich afvragen, 'tenslotte ben ik zelf ook wel eens somber en daardoor krijg ik toch niet bepaald zelfmoordgedachten?' 

Wat de meeste mensen niet weten is, dat psychische/ emotionele problemen, op de lange of kortere duur letterlijk - fysiek - pijn kunnen gaan doen en dit zelfs op zo'n manier, dat het schokkend is.  
Meestal is dit wel een poosje vol te houden, maar op langere termijn is het slopend en haalt het elk grammetje levenslust weg. Je zakt steeds dieper weg in een beerput van wanhoop en pijn. Uiteindelijk kan men belanden in een randpsychotische of zelfs psychotische fase. Dit is een gebied waar mensen niet meer weten, wat ze aan het doen zijn. 

Hoe komt dit?  We zullen met een vergelijking moeten werken, om dat voorstelbaar te maken. 
Vroeger dacht men, dat de aarde vlak was en dat je er op een gegeven moment af zou vallen. Waar deze gedachtegang op gebaseerd werd is niet duidelijk, want uit diverse zeer oude en toch ook wel betrouwbare bronnen (3000 jaar terug) kan je al opmaken, dat bepaalde groepen toen ook al wisten, dat de aarde rond is. 
Nu zit er in de menselijke geest wel zo'n extreem gebied, waar je 'vanaf kan vallen'. In het vakjargon, heet dit: 'psychotisch', in de volksmond heet dit: 'doorgedraaid' en in de geloofswereld heet dit: 'bezeten zijn door de duivel'. In dit gebied weten mensen niet meer wat ze doen en/ of ze kunnen het niet meer stoppen. In dat gebied plegen mensen bijvoorbeeld zelfmoord. Als u het in combinatie ziet  met die fysieke pijn, dan kunt u zich daar waarschijnlijk wel een voorstelling bij maken.

Lang voor het zover is, geven mensen echter reeds allerlei signalen en dan wordt het voor de naaste omgeving al tijd om in te gaan grijpen. Want de meeste mensen met suïcidale gedachten, zijn weer uit dit extreme grensgebied te halen. Wat het vraagt, zijn zeer goede psychologen of psychotherapeuten en dit bij voorkeur in een klinische setting, waarin de therapie op een veilige manier beoefend kan worden.
Wat het nog meer vraagt, is een psychologische cultuuromslag. Het leven is namelijk een wonderlijk avontuur, waarin  woorden als verwonderen, eerlijk delen, genieten en onderzoeken de hoofdmoot zouden moeten vormen. Waar dit niet gebeurt, begeeft een cultuur zich op dun ijs, met alle psychologische gevolgen van dien.

"Er verandert niets, zolang wij niet veranderen" 
(Angelika Hoefler)

Een cultuur waarin professionals (na toetsing) hulp bij zelfdoding mogen verlenen aan suïcidale patiënten die daarom verzoeken,[2] is een cultuur die niet (meer) snapt, wat er in de menselijke geest omgaat en hoe dit te corrigeren valt. In dat opzicht zijn we door het ijs gezakt en het is in wezen een schokkende akte van onvermogen. Blinden, die de lammen door een mijnenveld moeten zien te loodsen en de uitkomst daarvan is redelijk te voorspellen.

Verandering!
Gelukkig is er ook nog steeds een gezonde tegenstroom, die het hele gedachtegoed van hulp bij zelfdoding en in de toekomst zelfs mogelijk de verstrekking van zelfmoordpillen en de theorie daarachter als absurd beschouwt.  
Een professional die helpt met zelfdoding van een persoon die psychisch lijdt,  snapt niet waar hij mee bezig is. Helaas is dit de huidige praktijk en er zal dus het nodige moeten veranderen onder het motto: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald!
Dus laten we maar hopen dat het gezond verstand ooit een keer zegeviert, zodat de huidige politieke en psychologische mainstream verandert. 
En anders is het te hopen, dat u nooit geteisterd wordt door een depressie met suïcidale gevoelens, want als het tegenzit krijgt u te horen: 'Hier heeft u uw pil en nu inpakken en wegwezen. Goede reis!'

---

Voor nadere informatie of een intakegesprek, verwijzen wij u naar onze telefoonnummers (zie index/hoofdpagina)

© (c) Stichting Syntyche 26-01-2004   

               Laatst gewijzigd 19-09-2008       
   
Mocht u meer willen weten over hoe de menselijke geest werkt,  dan raden wij aan om het boek: Fact-grafiek, blauwdruk van de menselijke geest, te lezen. Dit werk laat u de oorzaken, de knelpunten en de wegen naar eventuele oplossingen  van (uw) psychologische problemen zien. Het is een semi-wetenschappelijk werk, maar is op een manier geschreven dat het ook voor de leek zeer leesbaar en toegankelijk is. Te mooi om waar te zijn?  Leest u een stukje uit het voorwoord, geschreven door Prof.dr. J.C.M. Willems.
 

    Naar de Hoofdpagina


 

  



[1] Een piepklein verschil in [menselijke - psychologische] aanvangsparameters resulteert in een compleet ander
           gedrag van een complex systeem.

[2] Volgens de nieuwe wet uit 2001 (zie link) mogen artsen het leven van een patiënt op verzoek beëindigen of hulp  bij zelfdoding verlenen,
      wanneer die uitzichtloos en ondraaglijk lijdt in fysieke of psychische zin.   De patiënt  moet een vrijwillig en  weloverwogen verzoek doen. 
       Een toetsingscommissie oordeelt of de arts aan  alle zorgvuldigheidseisen heeft voldaan. Als een arts niet volgens de regels heeft 

     gehandeld, riskeert hij maximaal twaalf jaar cel.