Voetbal is emotie!
En aan gezonde emoties is een schrikbarend
tekort in deze
wereld
Oranjegekte
Als je momenteel om je heen kijkt, dan zie je een interessant fenomeen. Alles kleurt oranje, mensen raken in totale vervoering, of kwaadheid. En je ziet verschijnselen, die je normaal gesproken alleen met Carnaval in Rio de Janeiro tegenkomt.
De televisie kan je niet aanzetten, of er worden overal vandaan duur betaalde Oranje-experts aangevoerd, die eindeloze analyses doorvoeren van gespeelde en nog te spelen wedstrijden en dit gaat gepaard met eindeloze, oeverloze discussies, waar schijnbaar de helft van Nederland likkebaardend naar zit te kijken. Beschouwingen, die uiteindelijk nergens toe leiden, omdat de man die zich bondscoach mag noemen, de uiteindelijke beslissing heeft en die ook neemt. Maar mocht hij, om wat voor reden dan ook, een verkeerde beslissing nemen, dan is de helft van Nederland bereid, om deze man naar Elba te verbannen, inclusief arsenicum. Slaagt hij echter geheel of gedeeltelijk, dan wacht hem en zijn spelers levenslange roem en wordt hij na zijn voetbalcarrière, mits hij verbaal goed genoeg onderlegd is, ook weer uitgenodigd in het circuit van de duur betaalde Oranje-experts.
Relaties tijdens deze verstandsverbijstering!
Relaties komen vaak op scherp te staan, omdat de andere helft van Nederland (meestal - maar lang niet altijd - vrouwelijk) niets begrijpt van deze Oranje massahysterie! Zij wordt tijdelijk gedegradeerd tot water[bier]drager en wordt gedurende deze maand hooguit getolereerd, wat natuurlijk ook weer allerlei frustraties oproept. De meeste vrouwen ondergaan deze maand lijdzaam en zien het als een tijdelijke verstandsverbijstering van hun normaal gesproken zo logische en rationele mannen.
Op de vlucht
Anderen voetbalfanaten ontvluchten juist deze Oranjeperiode, omdat ze niet naar Amsterdamse en Rotterdamse spelers kunnen kijken, die in hetzelfde team spelen! Zij boeken spontaan een vakantie in deze periode en dit het liefst naar een land of gebied met minimale (tele)communicatiemidellen.
Hoe komt dit toch?
Buiten dat voetbal een mooi spel is om naar te kijken, roept het alle emoties op, die in de mens aanwezig zijn. Er wordt aan de ene kant een beroep gedaan op ons stammendenken ('tribal thinking'), maar tegelijkertijd roept het voetbalspel, liefde, bewondering, ontroering, boosheid, kwaadheid, verdriet, frustratie en soms zelfs agressie op en bijna al deze emoties kunnen en mogen naar buiten komen, zonder dat ook maar iemand het gek vindt! Daarbuiten geeft het een extra communicatiekanaal! Komen we normaal gesproken niet verder dan het weer, ons werk, de auto en de kinderen, nu kunnen we ons massaal uitlaten over de blunders of hoogtepunten van de vorige wedstrijd.
Bovendien mag je jezelf ook nog een keer uitdossen in de meest extravagante Oranjecreaties, dus wat wil je nog meer. Het is een legale manier om al je emoties te tonen in een zeer strakke, geconditioneerde maatschappij, waar de meeste van ons in strakke pakken en emotionele keurslijven rondlopen. En dan, eens in de twee jaar, of tijdens kwalificatiewedstrijden, mogen we hier uitbreken, mogen we onze passie tonen. Mogen we laten zien, dat we echte mensen zijn.
Onze mening?
Ach, zolang er geen fysieke agressie gebruikt wordt, is het een ongevaarlijke en zelfs vertederende afwijking, met een hoog therapeutisch gehalte.
© Stichting Syntyche 25 Juni 2004
Behandelde onderwerpen die niet in de index terug te vinden zijn:
De religieuze persoonlijkheidsstoornis
Hoe herken je de ware liefde ?
Een
helder venster of een verzameling glassplinters?
Eerste ervaring(en) in
therapie-land.
Wel eens nagedacht over het woordje cultuur?
Islamitisch
Fundamentalisme
De vierde weg