‘Tolerantie is een onvolmaakte deugd, omdat één van de centrale kenmerken van tolerantie is het toelaten van iets dat je in feite afkeurt. Omdat hetgeen je afkeurt toch plaatsvindt, kan je over het resultaat niet erg enthousiast worden.’
   (Kees Schuit, hoogleraar sociologie)

Verslaving

Verslaving aan verdovende middelen en drank, heeft in onze optiek (vaak) met het ontlopen van (emotionele) pijn en/of intimiteit te maken.  Want op het moment dat men deze middelen gebruikt, durft men (vaak) wél met deze emoties om te gaan. Gemaakt, niet echt, maar toch!
Het aantal mensen dat op één of andere manier verslaafd is enorm. En dat zegt natuurlijk iets over de psycho-sociale cultuur in het algemeen en specifiek over hoe we met bepaalde emoties in het bijzonder om gaan. 
Niet al te best dus. Alleen al in Nederland wordt het aantal alcoholisten en probleemdrinkers op 650.000 mensen geschat en voor België gelden ongeveer dezelfde cijfers. Tellen we daar de zware snuivers, de spuiters, de slikkers en de canabis-rokers bij, dan komen we tot onthutsende aantallen.

Nu zijn er dus vele redenen op te noemen, waarom mensen naar verdovende middelen grijpen. Als voorbeeld zullen we er slechts één uitlichten; 

Er is onder andere een morele ontgrendeling aan de gang, die zijn weerga in de wereldgeschiedenis niet kent. Oppervlakkigheid, egoïsme, de boel belazeren, hypocrisie, pervers gedrag, verbale agressie, fysieke agressie  en vooral geen emotie tonen, zijn vaak de gangbare waarden. 
Zoals een Colombiaanse cocaïneboer ooit al eens zei: "Het westen zal zich eens af moeten vragen, waarom er zo'n  behoefte is aan verdovende middelen!"  En hij heeft gelijk. Om maar in een boerenterm te blijven: een waarheid als een koe!

Uiteindelijk resultaat van deze morele ontgrendeling, is een cultuur die aan alle kanten rammelt. Eén waarin tolerantie of aanpassing aan deze slechte waardes de ene kant van de medaille is. De andere kant bestaat uit vluchtgedrag in drugs, drank of extreme vormen van religie of  terrorisme. Een wereld die een karikatuur wordt van wat gewoon is, of zou behoren te zijn. 
Gelukkig staat de medaille op zijn kant en op die rand staan duizenden mensen - waaronder gelukkig ook nog vrij veel wetenschappers en een paar politici -  te roepen, dat deze ontgrendeling te ver doorschiet en zij waarschuwen dan ook voor de gevaren.  Maar tot nu toe worden zij gezien als een hummend achtergrondkoortje in de woestijn. 

De politiek weet  eigenlijk geen raad met heel deze verslavingsproblematiek en gedoogt de situatie maar, onder de noemer tolerantie. Maar is dit de oplossing? Of creëer je zo een maatschappij die van onverschilligheid, eenzaamheid en de waan van de dag aan elkaar hangt ? Een maatschappij, die alleen nog maar meer rotte vruchten kan voortbrengen, of mensen tot krankzinnigheid brengt, wegens haar hardheid. En zolang we daar niets aan doen, zal de behoefte aan verdovende middelen blijven bestaan.

Deze houding heeft natuurlijk gevolgen. Het aantal mensen met psychische problemen, waaronder dus ook verslavingsproblematiek, wordt dan ook elk jaar groter. Op zich is dit  dus niet zo verwonderlijk. Als men zich teveel aanpast aan verkeerde zaken, dan draaien veel mensen op een gegeven moment door. Diepere oorzaak ligt in een doodnormaal woord. Namelijk het woord:  Normaal. 

Veel mensen schijnen niet meer te weten wat normaal is. Het woordje, normaal, wat menselijke gedragingen aangaat, is zelfs besmet verklaard!  
En toch zijn deze normale menselijke waardes terug te vinden, zelfs ver voor onze jaartelling waren deze al bekend. Waardes die onafhankelijk van elkaar zich ontwikkelden in de Joodse en  Boeddhistische wereld en die later ook in de vroege Christelijke wereld meer als bekend waren. Het gaat om zaken als: rechtvaardigheid, moed, gematigdheid of soberheid, geduld, zachtmoedigheid, dienstbaarheid, eerlijkheid, liefde, etc.. 
Ook in de moderne psychologie zijn deze begrippen geen onbekend gegeven, alhoewel je wel hard en diep moet zoeken. 

Oude begrippen dus, universele begrippen. Men noemt ze ook deugden (=optimaal functioneren), het zijn  woorden die nooit echt verloren zullen gaan, om de eenvoudige reden dat ze je in psychologisch opzicht,  gezond en onafhankelijk houden. 

Volg je consequent de bovenstaande  koers -  en  dit heeft weinig te maken met het Godsbeeld wat je wel of niet hebt - dan laat je je ook niet meer  zo gauw verleiden om deze middelen te misbruiken.  De prijs is namelijk te hoog.  Uiteindelijk resultaat is eenzaamheid en de dood, zelfs al sta je nog midden in het leven. 
Bovendien krijgt je lichaam opdonders, die misschien nooit meer te genezen zijn. Zijn er kinderen bij betrokken, dan zet je ze een enorme kromme spiegel voor, die hoe dan ook gevolgen heeft. Want of ze volgen je in je vertroebelde voetsporen, of ze zetten zich op latere leeftijd tegen je af. 

Voor mensen die al verslaafd zijn, is er maar één oplossing, en dat is in de eerste plaats afkicken en in de tweede plaats, uit gaan zoeken waarom ze ooit deze middelen zijn gaan gebruiken. Want anders loop je na het afkicken, grote kans dat je weer in herhaling gaat vallen..

Home

N.B. Wij zijn geen lid van de blauwe knoop en hebben dan ook geen enkel bezwaar tegen genotsmiddelen, maar er is een Oudnederlands gezegde wat wij wel onderschrijven: Overal waar 'te' voor staat, is niet goed!

© Stichting Syntyche 24-03-2001