Life events - Ingrijpende gebeurtenissen

Ingrijpende gebeurtenissen

Zonder pijn is er geen vriendschap
Zonder vriendschap is er geen verbondenheid
Zonder verbondenheid is er geen liefde
Zonder liefde zijn we dood, zelfs al staan we midden in het leven.

Zonder vuur is er geen gezond bos...

Ingrijpende gebeurtenissen zorgen ervoor dat u de emotionele pieken van het leven mag ervaren. Verliefd worden, de geboorte van een kind, een nieuwe uitdagende baan, etc., het zijn ervaringen die een diep gevoel van vreugde teweeg kunnen brengen.
Ingrijpende gebeurtenissen kunnen er echter ook voor zorgen dat u emotioneel gezien door diepe valleien heentrekt. Je kunt bijvoorbeeld denken aan de impact van de dood van een partner of kind; echtscheiding; ontslag; plotselinge invaliditeit; ernstige ziekte, natuurrampen; terroristische aanslagen; etc.
Plotselinge wendingen behoren natuurlijk bij het leven, maar ze worden in dit soort gevallen vaak als negatief ervaren.
Of de gebeurtenis nu als positief of negatief wordt ervaren, het zijn in ieder geval psychische/ emotionele tekenen dat u echt leeft. Wie de pieken en de dalen niet ervaart, is reeds dood, zelfs al staat hij midden in het leven.

Stressvolle gebeurtenissen kunnen dan ook een behoorlijke invloed hebben op de menselijke psyche. Krijg je er teveel te verwerken in een korte tijdspanne, dan kan men daar acute zware psychische gevolgen van ondervinden. Er zijn mensen die in een angst- of paniekaanval schieten, maar ook die er bijvoorbeeld rand-psychotisch van worden of zelfs zelfmoord plegen. De Nederlandse uitdrukking: 'Hij is gek geworden van verdriet', kunt u wat dat aangaat dan ook letterlijk nemen. Andere mensen schieten tijdelijk in een catatone toestand. Maar de meeste mensen raken tijdelijk somber en lusteloos of gedeprimeerd.
Mensen uit de naaste omgeving worden echter ook geconfronteerd met de invloed van zo'n gebeurtenis. Zij ervaren veelal, naast hun eventuele eigen pijn en verdriet, ook een deel van de pijn en verdriet van hun partner, familielid of vriend(in); het fenomeen spiegelneuronen zien we dan in volle werking treden.

Dit verschijnsel kon je recentelijk duidelijk zien bij het Nederlands elftal, want buiten tactiek, de vorm van de dag en de sterkte van de tegenstander, speelde er in onze optiek iets anders mee. De tragische dood van een te vroeg geboren kind van een van de spelers van dit elftal, zorgde er in onze optiek voor dat het hele elftal van slag was. Op zich ook logisch, deze mensen gaan vriendschapsbanden aan met meerdere van hun medespelers en zij, maar ook de andere teamleden, worden dus direct geconfronteerd met extreme pijn en verdriet in hun naaste omgeving. Bovendien hebben de meeste mensen van dit elftal zelf jonge kinderen, dus zij kunnen zich compleet verplaatsen in het zeer pijnlijke gevoel dat de ouders van dit overleden kind moeten hebben. Alleen, als je er zo dicht bij staat, kan je je er niet alleen in verplaatsen, je voelt de pijn bijna letterlijk.

Op zulk soort momenten wordt je keihard geconfronteerd met de kwetsbaarheid van het leven en deze 'voetbalgoden' beseffen waarschijnlijk des te meer dat lichamelijke en geestelijke gezondheid veel belangrijker is dan welke status of contract dan ook.
Oplossingen voor dit verschijnsel zijn er eigenlijk niet. Geen coach, sportpsycholoog of predikant die dit kan corrigeren of oplossen. Het oude joodse gebruik om in geval van rouw zeven dagen in 'zak en as' te zitten, dus intensief te rouwen, komt nog het dichtst in de buurt. Maar die tijd krijg je niet in een toernooi, want 'the show must go on'.
Het gevolg was wel een elftal dat een beetje op de automatische piloot speelde en waar de schwung van de eerste drie wedstrijden totaal uit was. Triest voor de voetballiefhebbers, jammer voor de Oranjecommercie, maar menselijk gezien wel heel begrijpelijk.

Dit soort ingrijpende gebeurtenissen kunnen we natuurlijk allemaal meemaken en in allerlei beroepen. En ook dan moeten we vaak noodgedwongen doorgaan. Als we bakker, tuinman, verkoopster ofzo zijn en we maken door deze rouwfase fouten, doordat we er met ons hoofd niet bij zijn, valt de schade meestal wel mee. Maar wat als we bijvoorbeeld gezagvoerder, chauffeur, machinist of chirurg zijn? Lopen we dan ook geen grote kans dat we er niet bij zijn en daardoor onherstelbare fouten kunnen gaan maken?
Wij willen in ieder geval een ernstig pleidooi houden om mensen in dit soort beroepen bij ingrijpende gebeurtenissen minimaal een week thuis te laten blijven en indien nodig daarna een poosje psychologisch te laten begeleiden.Want uit een toernooi geschopt worden door een pijnlijke gebeurtenis is vervelend, als er echter tientallen of honderden doden door kunnen vallen, wordt het een gigantische ramp die voorkomen had kunnen worden.

-------

Noot: Een deel van de mensen die met een verlieservaring wordt geconfronteerd, lukt het niet om op eigen kracht uit het ravijn te komen en blijft in het verwerkingsproces steken. Zij komen dus zelfstandig nooit op het punt van acceptatie. Dan wordt het tijd voor psychotherapie...

Mocht u meer willen weten over hoe de menselijke geest werkt, dan raden wij aan om het boek: Fact-grafiek, blauwdruk van de menselijke geest, te lezen. Dit werk laat u de oorzaken, de knelpunten en de wegen naar eventuele oplossingen van (uw) psychologische problemen zien. Het is een semi-wetenschappelijk werk, maar is op een manier geschreven dat het ook voor de leek zeer leesbaar en toegankelijk is. Te mooi om waar te zijn? Leest u een stukje uit het voorwoord, geschreven door Prof.dr. J.C.M. Willems.

© Stichting Syntyche 07-07-2008

Naar de Hoofdpagina (Home)