Als je steeds  op de verkeerde plek uitkomt, 
zegt dat meer over je navigatiemiddelen, 
dan over de plek, die je maar niet kunt bereiken!

Madrid, 11 maart 2004

Het is weer zover. Een islamitische terreurbeweging heeft weer toegeslagen. De afschuwelijke schade: ruim 190 doden en meer dan 1400 gewonden. De traumatische gevolgen zijn ook hier weer groot. Vele gewonden en familieleden zullen hier op psychisch en emotioneel vlak nog jaren last van hebben. Maar als je luistert in je omgeving en je volgt het nieuws een klein beetje, dan gebeurt er veel meer!  De religieuze tolerantie ten opzichtte van de islam begint in het westen te verbrokkelen.Wat dat aangaat, spelen deze islamitische terreurgroepen met vuur. 
Is deze afname in tolerantie terecht, kun je jezelf afvragen? 
Wel, onze ervaring is, dat meer dan 80 % van de islamitische medeburgers gewone, aardige mensen zijn, waar je niet meer last of gemak van hebt, dan van een christen of een jood, etc..  

Ze hangen echter een religieus stelsel aan, waar wij wel  vraagtekens bij zetten. Want toch redelijk wat  moslims draaien door tot op een punt, waar zij menen het recht te hebben, om andere mensen te onderdrukken, of zelfs in groten getale te doden. En waar - buiten hun eigen psychologische gesteldheid - baseren deze mensen zich op?  
In onze ogen dus op een verkeerd religieus stelsel of,  meer waarschijnlijk, een verkeerde interpretatie daarvan. 

Want ELK religieus stelsel, dat met terreur en angst afgedwongen wordt, is per definitie verkeerd en roept, zeer zeker in het westen, enorme weerstanden op. Dus verbied die extreme uitingsvormen van deze religie, zou je denken en laat de aanhangers ervan anders verplicht/vrijwillig emigreren naar strengislamitische landen. 

Maar als de verkeerdheid van religieuze stelsels een criteria wordt om ze te verbieden, dan worden er echte enorme knuppels in religieuze hoenderhokken gegooid.
Want hoe zit het dan met de joods-christelijke religieuze kaders? Wat is eigenlijk normaal of abnormaal op dit gebied? Wat is nog te tolereren en wat niet?

Wat dat aangaat is het natuurlijk hoogst frappant, dat DSM-IV-TR, het diagnostisch handboek voor psychiaters en psychologen slechts zeer vaag over religieuze (bijkomende) problemen rept en al helemaal niet van religieuze (persoonlijkheids)stoornissen durft te spreken. En als bepaalde stoornissen of aandoeningen te scharen zijn onder een cultureel aanvaardbaar reactiepatroon, is er al helemaal niets aan de hand! Zoals Piet Vroon in zijn boek: Stemmen van vroeger (1978) ooit al eens schreef:  "als een man in een rivier vol krokodillen springt en zegt dat het zijn familieleden zijn, is hij gek, als de hele stam het doet is het cultuur?"  En hier hebben we dus te maken met cultuur!

Bijna niemand durft het dus aan om dit hete hangijzer aan te pakken: de politiek niet, de agnostische wetenschappelijke psychologie en  filosofie niet en uiteraard de diverse wetenschappelijke religieuze stromingen ook niet. Want op macroniveau zouden we er achter kunnen komen, dat de meeste mensen met een religieuze persoonlijkheidsstoornis rondlopen. En op persoonlijk niveau zouden we er achter kunnen komen, dat we zeer waarschijnlijk aan verkeerde religieuze bomen hangen! 

De weerstanden zullen, zeer zeker bij religieuze leiders en hun aanhang, dan ook enorm groot zijn. Maar is dit terecht?

Wat je verkeerd aanleert, ga je verkeerd overbrengen en zo ontstaat een eindeloze vicieuze cirkel. Het zegt dus iets over hoe onze voorvaderen de boeken, waar de diverse religieuze stromingen zich op baseren, geinterpreteerd hebben. Ergens hebben zij en dus ook wij iets verkeerd gedaan en we hoeven alleen maar naar deze wereld en de geschiedenis van de afgelopen drieduizend jaar te kijken, om tot de conclusie te komen, dat er aardig wat zaken verkeerd gegaan zijn. De chaostheorie⁽¹⁾ is namelijk ook van toepassing in de theologische wereld. Alleen hebben ze de cijfers niet alleen na de komma weggehaald, ze hebben ze voor de komma al veranderd. Het resultaat is verbluffend en verbijsterend en in sommige gevallen zelfs catastrofaal.   
Maar hoeveel doden moeten er nog vallen, voordat wij aan die discussie durven te beginnen?  De tijd zal het leren. Onze visie is simpel en u kunt haar onder religieuze problemen lezen. De rest is, in onze optiek, cultuur en psychologische afwijkingen. Maar als wij islamitische splinters willen verwijderen, zullen we eerst onze eigen joods/christelijke funderingsbalken eens onder de loep moeten nemen.

Tijd om wakker te worden en onze religieuze kompassen opnieuw te ijken. Hetzelfde geldt uiteraard ook voor de moslimwereld.
Zo niet, dan staan ons barre tijden te wachten...   

[1] Een piepklein verschil in [menselijke - theologische] aanvangsparameters resulteert in een compleet ander  gedrag van een complex systeem.

© Stichting Syntyche 25-03-2004

Behandelde onderwerpen die niet in de index terug te vinden zijn:

Hoe herken je de ware liefde ?

Roadmap naar een illusie. 

Oorlogsdreiging

Een helder venster of een verzameling glassplinters?  

Eerste ervaring(en) in therapie-land.

Wel eens nagedacht over het woordje cultuur?

Islamitisch Fundamentalisme

De vierde weg