Destructieve en verbale Agressie

Eén minuut stilte en brandende kaarsjes helpen niet;
Speldjes met lieveheersbeestjes en posters -hoe goed bedoeld dan ook- helpen ook niet;
Inzicht, correctie en het belangrijkste: cultuurverandering,
daar draait het om. Dat is het omkeerpunt.

De gesel van deze tijd maar in wezen natuurlijk van alle tijden. Oorlog, genocide, blind terrorisme, haat, moord, zinloos geweld, mishandeling, verkrachting, aanranding, etc. In kleiner verband is het natuurlijk een tragedie en een trauma voor de overlevenden en de nabestaanden. Beangstigend is het voor de naaste omgeving en je ziet dan ook vaak dat mensen of wegkruipen en in angst gaan leven, of precies het tegenover gestelde gaan doen en een burgerwacht in gaan stellen. In groter verband, zitten we op een tijdbom of liever gezegd atoombom, die elk ogenblik af kan gaan.

Er is wel iets aan te doen, maar dat vraagt om een cultuurverandering, en dat is nu net één van de moeilijkste zaken om te bewerkstelligen.
Maar veel keus wordt ons niet gelaten. Het is of buigen (veranderen) of barsten.

De meeste mensen zien agressie als iets wat bij de mens hoort. Ze zien het als een erfdeel van onze reptielen-voorouders, dat ingebakken zit in onze genen. Daarom zijn we ook zo egocentrisch en agressief. Maar omdat de "beschaving" het ons anders leert, weten we het onder een laagje vernis aardig te camoufleren. Met andere woorden, de meeste mensen weten het aardig te reguleren, maar een gedeelte ook niet en dat moeten we maar accepteren, want tenslotte zijn we niets anders dan geëvolueerde krokodillen.

Een ander deel van de bevolking ziet demonen en de duivel aan het werk in agressieve mensen. Het zijn processen waar je niets aan kan doen, buiten in God te geloven en zo zuiver mogelijk te leven en te bidden, zodat de duivel geen vat op je kan krijgen.

Weer andere mensen zeggen: "Er is geen enkele rationele verklaring voor, en we weten eigenlijk niet hoe we ermee om moeten gaan !"

Voor mensen die agressief zijn, of agressieve periodes ervaren, of voor de mensen die in hun omgeving zitten, zijn dat natuurlijk antwoorden waar ze niets aan hebben. Het enige alternatief is dan acceptatie, ondergaan of weggaan. Want het zijn óf de genen, óf het is de duivel en aan beide kan je momenteel weinig of niets doen.

Een klein gedeelte van de mensheid ziet het anders, ook onder deze groep zit een aantal psychologen, psychiaters, psychotherapeuten, maatschappelijk werkers, etc. Zij zeggen - en daar komen ook steeds meer wetenschappelijke bewijzen voor - : "Nee, de mens is van nature goed, maar kan door een verkeerde en beschadigende opvoeding, traumatische ervaringen, een verkeerde (school)cultuur compleet verdwalen, of erger, psychisch ziek worden". De uitingsvorm van deze ziekte is altijd weer verschillend. Een depressie is waarschijnlijk wel de meest bekende daarvan. Destructieve agressie is echter een andere. Dat beweren deze experts op psychologisch gebied.

Maar het gaat nog verder. Recent Fins wetenschappelijk onderzoek toont aan, dat een kind reeds in de baarmoeder psychisch/ emotioneel beschadigd kan worden. Zeer zeker als de moeder psychisch niet goed in elkaar zit, of in een stressituatie verkeerd. Wel is het zo, dat als het kind na de geboorte in een warm gezin geplaatst wordt, of de situatie thuis normaliseert, de psychische schade weer relatief snel hersteld kan worden..

De mainstream van de moderne psychologie ziet het echter anders. De meesten zien een combinatie van factoren, aan de éne kant genen (overgeërfde biologische predispositie) aan de andere kant traumatische ervaringen. Je kan je natuurlijk ook afvragen, of er iets in de mens zit wat beschadigd kan worden, waardoor hij agressief of depressief wordt. Wij zeggen dus van wel. Je kan er allerlei namen aan geven zoals gevoel, eigenwaarde, geest, ziel , onderbewustzijn, bewustzijn, etc. Maar er zit iets in de mens, wat de nodige krassen kan oplopen of behoorlijk gedeukt en zelfs zwaar beschadigd kan worden.

De oorzaken van agressie liggen meestal in een verkilde opvoeding, emotionele afwijzing en/of mishandeling, door één of beide ouders cq opvoeders. Ook traumatische ervaringen, die niet goed verwerkt zijn, een schoolcultuur die enorm prestatiegericht is en die verbaal geweld (vaak) tolereert en een algemene cultuur, die zowel verbaal als fysiek geweld - via onder andere de televisie - verheerlijkt, kunnen verantwoordelijk zijn voor één of andere vorm van agressie. Al deze omstandigheden zorgen er namelijk voor dat kinderen zich wel moeten verharden, willen ze overleven of erbij horen. Meestal ligt de oorzaak van agressie in de één of andere combinatie van de bovengenoemde factoren. Wat dat aangaat zijn er al genoeg wetenschappelijke rapporten die dat aangetoond hebben. En slechts de zeer sterken en de zeer zwakken ontkomen aan dit proces.

Agressie is een spiegelbeeld van een depressie. En onze visie wordt onafhankelijk dus bevestigd door wetenschappers/schrijvers, die exact op dezelfde manier tegen agressie aankijken. Zij schrijven en beweren ook, dat agressie de gevaarlijkste vorm is van psychisch ziek zijn! Onder deze mensen zitten illustere namen, die wel bekend zijn bij het grote publiek. En allemaal komen deze experts tot dezelfde conclusie. Ze gebruiken er misschien andere termen voor, maar de bottom-line is: destructieve agressie is een uitingsvorm van een psychologische beschadiging.

Dat is een nieuwe gedachte zult u zeggen. Niet echt. Een ieder die DSM-IV, het diagnostisch handboek voor psychiaters en psychologen erop naslaat, komt dit feit al tegen. Dat de meerderheid van de psychologische deskundigen sommige vormen van agressie wel normaal vindt, zegt waarschijnlijk iets over hun eigen gevoelsleven.
Er is onder de experts dus absoluut geen consensus op dit gebied en die zou er eigenlijk wel moeten zijn.

Dit gekrakeel in de wetenschappelijke wereld, heeft natuurlijk een paar vervelende consequenties. Zij wordt dan namelijk niet meer serieus genomen door de politiek en de maatschappij en dat is een zeer kwalijke zaak. Bovendien krijg je dan het vreemde verschijnsel dat agressieve mensen soms niet opgenomen worden in een psychiatrische kliniek, of eruit gegooid worden. Terwijl agressie in onze optiek juist één van de uitingsvormen is van psychologische problematiek!

Maar dat agressie een psychologische storing is, die niet normaal is, is al heel lang bekend! Dit gedachtegoed vinden we onafhankelijk terug, door de hele wereldgeschiedenis heen. We komen het gedeeltelijk tegen in China, bij de filosoof Mencir in de derde eeuw voor Christus. We komen gedeeltes tegen bij de oude Grieken. We komen gedeeltes tegen in het Oude Testament. En we komen het compleet tegen in de Evangeliën. Niks geen duivel, niks geen demonen, niks geen krokodillenhersens.
Een beschadigd gevoelsleven, een zware conditionering en een cultuur, die agressie predikt als zijnde normaal, is de oorzaak van dit menselijk gedrag. En zolang de mensheid de paden van evolutie (krokodillenhersens), van een engel die tegen God opgestaan is (duivel), van een maatschappelijke cultuur die egocentrisme en verbaal geweld cultiveert, niet verlaat, blijft het dweilen met de kraan wijd open.

Een andere reden waarom we blijven dweilen, is dat de westerse wereld de laatste 50 jaar zeer tolerant geworden is en op zich is dat uitstekend.
We zijn echter zo tolerant geworden dat we zelfs nog tolereren, dat mensen niet tolerant zijn. En met die houding, laat je niet alleen de goede dingen gebeuren van een tolerante samenleving, maar juist ook de verkeerde! Vrijheid van denken en handelen is prima, maar zodra er verbaal en zeer zeker fysiek geweld aan te pas komt, moet je op gaan passen en waar noodzakelijk in gaan grijpen. Want daar gaan we grenzen over, die je beter niet over kan gaan. Wat dat aangaat heeft de geschiedenis ons een paar afschuwelijke lessen geleerd. En als we daar niets van leren, zal het een valkuil blijken te zijn waar we elke keer weer invallen.

Maar, zult u zeggen, ik ben ook wel eens boos! Ben ik dan ook gestoord?
Nee, er zit een wezenlijk verschil tussen boosheid en destructieve agressie. Boosheid is een legitieme emotie, die meestal geactiveerd wordt door onrechtvaardigheid. Zij gaat echter zelden of nooit over in destructieve agressie. Tenzij zij in de hoek gedwongen wordt, dan ontstaat er iets als noodagressie. In groter verband noemen we dat oorlog!

Dat is vrij eenvoudig. Verbale agressie in woord en geschrift, is een potentiële voorloper van fysieke destructieve agressie. Niet dat ieder mens die verbale agressie bezigt, over zal gaan tot fysiek geweld. Voor de meesten, is het een manier om hun opgebouwde frustratie kwijt te raken. Maar in combinatie met lichaamshouding, gezicht en ogen, zegt zij alles over wat er zich in de mens afspeelt en hoe gevaarlijk zo’n persoon kan zijn. Met andere woorden, als je iemand ziet met een agressief gezicht, agressieve uitstraling van de ogen en die ook nog agressieve taal uitslaat, weet je dat er iets goed mis zit ! En elk persoon met een beetje mensenkennis weet dit ook. Er zijn zelfs een paar veiligheidsdiensten, die met bovenstaande gegevens, terroristische aanslagen proberen te verijdelen en dit met vrij veel succes. Het volgende citaat van Francoise Giroud spreekt in dit geval voor zich:

"Je lichaam kun je temmen, maar je gezicht niet - ook niet door een facelift of neusoperatie.
Je gezicht weerspiegelt je karakter, dat op jonge leeftijd wordt versluierd door het
aantrekkelijke van de jeugd. Maar zodra de jeugd wijkt, komt het karakter naar boven en
begint zich dan snel af te tekenen. Geen landschap kan het gezicht van een mens evenaren
waarvan de vorm door het eigen karakter is bepaald."

En natuurlijk, het is maar een indicatie en het gaat dan ook om de combinatie. Want verdriet, vermoeidheid, ziekte en stress tekenen het gezicht en de oogopslag ook. Maar het vertelt wel dat er iets aan de hand is.

Vroegtijdig ingrijpen - voordat het escaleert - door scholen, overheid en sociale omgeving is het belangrijkste. Daarnaast zal de agressor de oorzaak van zijn agressie - lees: psychisch- emotionele beschadiging - moeten achterhalen en deze middels therapie
te lijf gaan. In extreme gevallen zou dit door de maatschappij zelfs afgedwongen moeten worden. Tevens is een verandering van cultuur nodig , zodat zij agressie ziet voor wat het werkelijk is, namelijk: een psychische beschadiging, essentieel!

Voor nadere informatie of een intakegesprek, verwijzen wij u naar onze telefoonnummers (zie index/hoofdpagina).

Mocht u meer willen weten over hoe de menselijke geest werkt, dan raden wij aan om het boek: Fact-grafiek, blauwdruk van de menselijke geest, te lezen. Dit werk laat u de oorzaken, de knelpunten en de wegen naar eventuele oplossingen van (uw) psychologische problemen zien. Het is een semi-wetenschappelijk werk, maar is op een manier geschreven dat het ook voor de leek zeer leesbaar en toegankelijk is. Te mooi om waar te zijn? Leest u een stukje uit het voorwoord, geschreven door Prof.dr. J.C.M. Willems.